Życie po końcu życia
„Obecna"– krótki tytuł, który nadały wyborowi prozy i wierszy Irit Amiel redaktorki tomu, Anita Jarzyna, Agnieszka Piśkiewicz-Bornstein i Marta Tomczok – przecina powietrze jak wypuszczona z napiętej cięciwy strzała. Jest zarazem analizą literacką, przewrotną diagnozą społecznej świadomości i apelem do żyjących.
Po pierwsze, obecność pierwszoplanowej narratorki w wielu tekstach Amiel działa niczym symbol pamięci. Narratorka zaświadcza swoim byciem w opowieści, że to, o czym pisze, jest prawdziwym zapisem pamięci. Po drugie, obecność Irit Amiel w kanonie literatury holokaustowej pozostaje nieoczywista.
Czytaj więcej